சுழலும் இசைத்தட்டு...

தினம் சுழலும்
இந்த இசைத்தட்டின்
அப ஸ்வரங்களினின்று
தப்பி ஓடுகிறேன்....

பாம்புகள் நெளியும்
இந்த பள்ளதாக்குகளின்
பாதைகளெல்லாம்
மீண்டும் என் அறைக்கே
அழைத்து வருகின்றன என்னை...

காடியேறிய
இந்த மதுரசத்தின்
கற்பனை வீதிகள் என்னை
வெறுமைக்குள்
துப்பிவிடுகின்றன....

நிதர்சன நெருப்பில்
வெந்த பாதங்களை
ஊசியால் வருடுகின்றன
கனவுகள்...

ஓர் உச்சம்
ஓர் வீழ்ச்சி
மாபெரும் கடலில்
இடம் தேடும் சிற்றலையாய்
என் ஷனங்கள்...

என் அறைக்குள்
சிக்கிக்கொண்ட
சிட்டுக் குருவியைப் போல
எனக்குள் சிக்கிக்கொண்ட
என்னை விடுவிக்க
ஜன்னல் தேடுகின்றன
என் கண்கள்........

காலத்தின் மீதூறும் நொடிமுட்கள்...

இக்காலப் புரவியின் லகான்
என் கைவசமில்லை...

இலக்கற்ற பயணத்தினின்று
மருண்டு விழுந்ததில்
வலக்கால் சிக்குண்டது
அதன் கற்றை வாலில்...

பாதையின் மூர்க்கம்
பதம் பார்க்க
இழுத்து செல்லப்படுகிறேன்
ஓர் அடிமையைப் போல...

உத்தேசமாக
இப்பயணத்தின்
மீத நாட்கள் 9855
மணி நேரம் 236520
நொடிகள் 85147200...

இடையில்
விபத்து...வியாதி...
இத்யாதி...இத்யாதி...

நிகழ் பயணம்
வசந்த கால வனத்தினூடே
என்பதால்
ஓர் கனவு...

"என் 3 1/2 வயது
முகச் சாயல் கொண்ட சிறுவன்
ஓடுகிறான் ஓர் வயோதிகனிடம்"

அது.....?
அந்த வயோதிகன்..............?

விதிர்விதிர்த்து
கடிகாரம் பார்த்தேன்...
நொடி முட்கள் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது.....

ஒரு வழி யாத்திரை...

நீண்டதொரு தவத்திற்கு பின்னாக
தெய்வம் நானென்றறிந்தயிரவில்
உடல் விட்டு வெளியேறியது நான்...

நானின் உடல் அயர்ந்துறங்க
எதிர் வீட்டு அழகியின்
அறை சென்றது,
அழகி தோட்டக்காரனோடு
முயங்கியிருந்தாள் கனவில்
நானுக்கு யாரின் கனவுள்ளும் உட்புகும் சாத்தியமிருப்பதறியாமல்....

நான்
ஓர் ரோஜாவுக்குள் சென்றது
அதிகாலையில் தோட்டக்காரி
ரோஜாவை கொய்து
காம்பினின்று குருதி சொட்டவும்
பதறி ஓடினாள்...

செடியினின்று
ஓர் பத்திரிக்கையாளனின்
எழுதுகோலுக்குள் சென்றது
பிற்பகலில் அவன்
கொலை செய்யப்பட்டான்...

நானானது
நானுக்கு விருப்பமான
நடிகையின் யோனிக்குள் சென்றது,
காப்பர்-டி-க்கும் ஆண்குறிகளுக்கும்
நடுவில் நசுங்கி
சிறுநீர் கழிக்க அவள் ஒதுங்கிய
சிறுநொடிப் பொழுதில்
காயங்களோடு வெளியேறி கடற்கரை சென்றது....

அலைநுரை துய்த்த நானானது
கடல் மட்டம் மீதாக
வட்டமிடும் வல்லூறுள் சென்றது...

நீரின் மேல் துள்ளும்
மீனின் மீதிருந்தது
வல்லூறின் கவனம்,
வல்லூறை விடுத்து
மீனுக்குள் தாவியது நான்..

வல்லூறின் சிறகுகள்
பழுதடைய பிரார்த்தித்தது மீன்...
நானுக்கு சலித்தது
உடல் திரும்ப எண்ணி
அறை வந்தது....

நானின் உடலை
தகனித்த சாம்பல்
பானையில் இருந்தது........

கால் விலங்கு...

நான்...
யோக்யதை போதவில்லை
எழுத,

சமீபத்திய பாவம்
இவ்வெள்ளைத்தாளின்
நிர்வாணத்தை கறைபடுத்தியது
கவிதை எனக்கூறி....

இருப்பின் அவஸ்தை
வேறென்ன செய்ய?

இன்னும் கொஞ்சம்
மது அருந்தலாம்...

எதிர் வீட்டு கன்னியை
மீண்டும்
புணர்ச்சிக்கு அழைக்கலாம்...

புரியாத ஓர்
புத்தகத்தை பிரித்து படிக்கலாம்...

அற்பாயுளில் தொங்கிய
அண்டை வீட்டு
ஆவியுடன் பேசலாம்...

வேறென்ன செய்ய?

மது
மாது
மயக்கம்...

வேண்டுவன இவைதாம்...

அறிதல்... அர்த்தம்...
ஹம்பக்.....

ஓ.. சீர்திருத்த சிகாமணிகளே..
எழுத்தாளர்களே...
எழவு
வாயில் நுழையா
பெயர் கொண்ட
வஸ்தாதுகளே...

வாருங்கள்
வலது காலில்
பிணைக்கப்பட்டிருக்கும்
இப்பறவையின்
விலங்கை உடையுங்கள்..

வாழ வேண்டும்
நான்.......

மூழ்கும் சொல்...

ஓர் எழுதுகோலுக்காக
ஏங்கிக் கிடக்கிறதென்
கவிதை...

உளியுறும் நடுக்கத்தில்
சிதைவுறுகிறதென்
சிற்பம்...

சிலிர்த்த மேகம்
சிலுப்பி விட்டதில்
மண்ணில் வீழ்ந்து
மரித்துவிட்டதென் மழை...

சிறகின் விடுதலை...

கனவின் ஸ்கலிதமாய்
நிகழ்ந்துவிடும்
இத்துயரங்களினின்று
தப்பிவிடும் வேட்கையில்
தெறித்து விண்டும்
வீணையின் நரம்பென
வேர்கள் அறுபட
சுழித்துவரும்
நதிப்பிரவாகத்து
மண்டையோடுகளின் மீதாக
கால்பாவி விரைகையில்
விரலிடுக்கின் சூட்சும கயிற்றோடு
ஒட்டிக்கொண்டு உடன் வருகிறது
பால்ய ஸ்நேகத்து
நிலாப்பட்டம்.....

கடலில் மிதக்கும் சருகு....

ஒலித்தடங்களினூடே
இழைந்து வருகிறாய் நீ
இசையின் புகைப்படமென....

உனது நகங்களின் ஸ்பரிசத்தால்
வழியும் குருதி குறித்த
யாதொரு பிரக்ஞையுமின்றி
ஸ்வாதீனமாய் இறங்குகிறாய்
என் இமைகளின் பிளவில்...

குளத்தளத்தின் வட்டலைகளின் மீதாக
அலைவுரும் மரத்துண்டென
என்னுள் பயணிக்கிறய் நீ...

உனது நிர்வானத்தின் முன்
உருமாறுகிறேன் நான்
புழுவென....

உனது முலைமுகடுகளில்
ஊறும் என்னை
எறும்பென நசுக்கி
தூர வீசுகிறாய்...

நா வறளும் என்முன்
விரிகிறாய் நீ
பெருங்கடலென....

இரவின் பிற்பொழுதில்
இச்சை தீர்ந்த காற்றென
ஓடிவிடுகிறாய்..

உன் நிராகரிப்பின்
நினைவு சின்னமாய்
வெளியே வழிகிறதென்
உயிர்.....

ஒர் கனவுலகவாசியின் இருப்பு....

இந்திரியம் நழுவிய
இரவுகளில்...

குருதி வகை பாராமல்
தானம் பெறும்
கொசுக்களின் சிறகசைவுகளில்.....

வாகன வீதிகளில்
ஜன்னல் நிலா
அடிக்கொருமுறை தப்பிவிடும்
துண்டு நொடிகளில்....

என்றேனும் எதிர்ப்படும்
சவ ஊர்வலத்தின்
பறையொலிகளில்...

கடந்து போகும்
அழகிகளின்
விநோதப்பார்வைகளில்....

நண்பர்களின்
"பைத்தியக்காரன்"
பட்டமளிப்பு விழாக்களில்....

அம்மாவின் கண்ணீரில்...

அவ்வப்போது
உணர்கிறேன்
இருத்தலின் வலியை.....

மானுடம்....

சொற்களின் வீதிகளினின்று
வீசியெறியப்படுகிறதோர்
மௌனம்...

வேர்கள் அறுபட
கிளைக்கூட்டினின்று
தெறித்தோடுமோர் பறவை...

காலமற்றதோர் புள்ளியில்
கரையும் நினைவுகள்....

அனுக்களென
அதை சிதைக்குமோர்
கூர்கத்தி....

காற்றோடு
கலக்கின்றன
சில அதிர்வுகள்...

மூச்சையடக்கி
முயங்கும் இரவில்
குழலின் துளைக்குள்
இசையென பயணம்...

ஈரக்காற்றில்
உயிர்க்குமோர் விதை...

மீண்டும்
அலகினைத் தீட்டிக்கொண்டு
காத்திருக்கிறதோர்
மரங்கொத்திப் பறவை....